Fitness, to szczupłe, jędrne i wysportowane ciało oraz dobre samopoczucie. Tak w skrócie można opisać walory ćwiczeń grupowych na sali gimnastycznej.

W Polsce stają się one coraz bardziej popularne. Nic dziwnego. Są to ciekawe zajęcia, które różnią się rodzajem wykonywanych ruchów, dynamiką oraz ekspresją. Najczęściej na fitness zapisują się kobiety, ale ćwiczenia te mogą również wykonywać mężczyźni. Wystarczy jedynie wybrać optymalną dla siebie technikę i wyruszyć na podbój sali gimnastycznej. Dzięki temu zyskamy zdrowie oraz energię.

Trzeba jednak pamiętać, że wszystkie ćwiczenia należy wykonywać pod okiem wykwalifikowanych trenerów. Takich znajdziemy w Centrum Rekreacji WSB – NLU Olimp w Nowym Sączu, które oferuje pełną gamę zajęć. Jak one wyglądają? Zapraszamy na rozmowę z Karoliną Łukasik, instruktorką fitness.

Więcej informacji o usługach Centrum Rekreacji znajdziecie na stronie internetowej www.olimp.wsb-nlu.edu.pl. Rozmowę przeprowadził Bartosz Niemiec.

Porządkowanie oświaty
Rozmowa z wiceprezydent miasta Bożeną Jawor

Tydzień Nowosądecki: Pani prezydent, w nowosądeckich mediach wciąż powraca kwestia Szkoły Podstawowej nr 6 i zlokalizowanych w niej klasach dla dzieci autystycznych. Dlaczego pani likwiduje te klasy?

Bożena Jawor: Nie likwidujemy tych klas! Ten podstawowy błąd i przekłamanie spotykam w różnych artykułach i wypowiedziach. Mam wrażenie, że komuś zależy, by temat był wciąż gorący, bo bez odpowiedniej temperatury dziennikarze się nim nie zainteresują. Podkreślam, to nieprawdziwa informacja, że oddziały dla dzieci autystycznych w SP 6 są zlikwidowane. Zatwierdzony w maju 2011 roku arkusz organizacji pracy tej placówki obowiązuje w tej strukturze, czyli z utrzymaniem trzech oddziałów dla dzieci autystycznych z tą samą liczbą uczniów i nauczycieli. Dzieci autystyczne uczęszczające do „szóstki” będą mogły dokończyć w niej edukację, zgodnie z obowiązującym obowiązkiem szkolnym. Nie ma natomiast naszej zgody na przyjmowanie kolejnych dzieci i tworzenie nowych klas.

T.N.: Ilu dzieci dotyczy ten problem?
B.J.: Ośmiorga.

T.N.: Ile dzieci uczy się w szkołach podstawowych w Nowym Sączu?
B.J.: W sumie ponad 5100. Wiem, spotkałam się już z takim argumentem, nawet mocno sformułowanym o stawianiu nas pod ścianę przez pewną grupę osób, ale w rozmowach z zainteresowanymi nie używamy tego typu retoryki. Staramy się zrozumieć ich i ich dzieci, trudną sytuację i problemy, jakie niesie choroba, ale też oczekujemy wzajemności, czyli zrozumienia dla naszych działań. Chcemy uporządkować kwestie nauczania i przysposobienia do życia dzieci autystycznych. To z myślą o nich zostały uruchomione kolejne oddziały w Specjalnym Ośrodku Szkolno - Wychowawczym przy ul. Broniewskiego 1, placówce wybudowanej, przygotowanej i wyposażonej z myślą o dzieciach o specjalnych potrzebach edukacyjnych, z którymi pracuje odpowiednia, wysokowykwaliikowana kadra. Podkreślam, iż los dzieci z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego nie jest nam obojętny, nie jest dla nas zagadnieniem nowym i traktujemy je z całą powagą jakiej wymagają i na jaką zasługują. W tym roku szkolnym w Nowym Sączu funkcjonują 3 oddziały integracyjnew miejskich przedszkolach, 17 oddziałów integracyjnych w szkołach podstawowych, 10 oddziałów w gimnazjach i jeden – w Zespole Szkół nr 2.

T.N.: Jak doszło do tego, że w SP nr 6 zlokalizowano klasy dla dzieci autystycznych?
B.J.: Musimy wrócić do roku 1997. Specjalny Ośrodek Szkolno - Wychowawczy nie miał już możliwości przyjęcia kolejnych dzieci i oddziały dla dzieci autystycznych w Szkole Podstawowej nr 6 zostały zlokalizowane, jako odpowiedź napotrzeby i problemy rodziców z Nowego Sącza. Wybrano tę placówkę, bo w niej były wolne sale lekcyjne. Niemniej, było to rozwiązanie tymczasowe, które miało rację bytu do momentu zakończenia rozbudowy Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego przy ul. Broniewskiego. Po roku 1999 po wprowadzeniu reformy oświaty, funkcjonowanie oddziałów dla dzieci autystycznych w SP nr 6, nie zostało umocowane prawnie przez radę miasta. Ich funkcjonowanie odbywało się na podstawie corocznie zatwierdzanych przez Urząd Prezydenta arkuszy organizacji pracy jednostki.

T.N.: Skoro te klasy funkcjonowały w „szóstce” tyle lat, to dlaczego nie mogą zostać utrzymane w kolejnych?
B.J.: Szukamy oszczędności w każdej dziedzinie. Chcemy i musimy porządkować kwestie inansowe także w oświacie. Na to, że utrzymujemy jakby dwie takie same placówki, czyli SOSW i klasy w SP nr 6, zwróciło nam uwagę Kuratorium. Oświatę w Nowym Sączu, podobnie jak w innych miastach, choć może nie aż tak dramatycznie, dotykają powszechnie znane bolączki, jakimi są: zwiększające się zadania nakładane na placówki oświatowe i rosnące oczekiwania przy realnie i znacząco malejącej subwencji oświatowej, a także zmniejszającej się liczbie uczniów w podległych nam placówkach. Z tych względów my również nie unikniemy kolejnych, koniecznych działań, porządkujących w naszej oświacie, które mamy świadomość, nie zawsze spotykają się z aprobatą środowiska.

T.N.: Czytając krążącą korespondencję, między Urzędem Miasta a Fundacją Pomocy Osobom z Autyzmem „Mada” i materiały prasowe, można odnieść wrażenie, że Urząd dokonuje porządków w SP nr 6 w tajemnicy przed radą i zainteresowanymi stowarzyszeniami.
B.J.: Prawda, że to stwierdzenie ładnie brzmi?! Znowu urzędnicy coś kombinują. Działamy zgodnie z obowiązującą nas pragmatyką. Prezydent – jako organ prowadzący dla jednostek oświatowych w mieście, nie ma obowiązku informowania rady miasta o korektach organizacyjnych w jednostkach oświatowych, a tylko o znaczących i zasadniczych zmianach strukturalnych. Mówiąc wprost, jeśli będziemy mieli zamiar zlikwidować jakąś szkołę musimy o tym poinformować radnych, nadzór kuratoryjny, jeśli natomiast zmieniamy liczbę klas, to jest to dyspozycja prezydenta, oczywiście w porozumieniu często na wniosek zainteresowanego dyrektora placówki. Podobnie fundacje, nie są one podmiotami w działaniach regulujących organizację roku szkolnego w placówkach oświatowych podległych prezydentowi. O planowanych zmianach przygotowywanych na kolejny rok szkolny obowiązek informowania podległe jednostki ma Wydział Edukacji. Pani dyrektor Szkoły Podstawowej nr 6 kilkakrotnie otrzymała informacje, z zachowaniem wymaganych terminów, że nie może tworzyć nowych klas dla dzieci autystycznych, ani przyjmować (zapisywać) do istniejących klas nowych uczniów. Jej powinnością było poinformowanie nauczycieli i zainteresowanych rodziców o naszych planach łagodnego „wygaszenia” oddziałów dla dzieci autystycznych w jej placówce.

T.N.: Konsekwencją tej decyzji była odmowa przyjęcia do SP nr 6 do klas autystycznych trójki dzieci, w tym dwojga spoza Nowego Sącza.
B.J.: Robienie nam z tego zarzutu jest absurdalne. Żeby odmówić przyjęcia, trzeba najpierw wiedzieć, że ktoś się ubiega o umieszczenie dziecka w tej placówce i klasie. Uporządkujmy te kwestie. Pani dyrektor SP nr 6 nie miała prawa decydować o przyjęc u dzieci do szkoły. To były dzieci spoza Nowego Sącza i w takim przypadku obowiązuje inna procedura. Ustawa o systemie oświaty stanowi, że w przypadku, gdy powiat, w którym mieszka dziecko wymagające specjalistycznego kształcenia nie prowadzi placówki specjalnej, odpowiedniej ze względu na rodzaj niepełnosprawności, w tym stopień upośledzenia umysłowego, starosta tego powiatu kieruje dziecko do najbliższego powiatu prowadzącego taką szkołę lub ośrodek, przekazując stosowną subwencję na dziecko. W naszym konkretnym przypadku o ewentualnym przyjęciu dwójki dzieci do SP nr 6 spoza naszej gminy - Nowego Sącza, nie mogła decydować pani dyrektor placówki tylko, prezydent miasta na wniosek i w porozumieniu z właściwym starostą (starostami) powiatu (powiatów) właściwym dla miejsca zamieszkania zainteresowanych rodziców i dzieci. Nadto stosowne rozporządzenie MEN z 2001 roku stanowi, że w oddziale dla uczniów z autyzmem i z niepełnosprawnościami sprzężonymi może być 2 do 4 uczniów. Jeśli więc do pani dyrektor SP nr 6 zgłosiła się trójka rodziców, w tym dwoje spoza naszego miasta (gminy), bez wymaganych skierowań, nie mogła planować nowego oddziału, bowiem tworzenie oddziału dla jednego dziecka (nawet jeśli w naszym przypadku jest z Nowego Sącza) jest niezgodne z prawem. Wydział Edukacji UM nie mógł poinformować zainteresowanych rodziców w terminie, gdyż nie miał pojęcia o działaniach pani dyrektor. Gdy sprawy nabrały rozgłosu, a Wydział Edukacji otrzymał niezbędne informacje, trójka rodziców została rzetelnie poinformowana o obowiązujących procedurach przyjmowania dzieci do placówek specjalnych z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego. Rodzice przyjęli te argumenty ze zrozumieniem, a ich dzieci znalazły opiekę w SOSW, co chwalą sobie o czym mówili na posiedzeniu Komisji Polityki Społecznej Rady Miasta w październiku 2011 roku. Dodam, że ze względu na obowiązujące procedury, przyjęcie dwójki dzieci spoza Nowego Sącza, wiąże się z obciążeniem naszego budżetu za miesiące nauki i opieki w ubieglym roku. Powody, dla których pani dyrektor wprowadziła w błąd rodziców dzieci autystycznych spoza naszego miasta i postawiła się w roli jaką winien pełnić organ prowadzący – pozostawiam bez komentarza.

T.N.: Czy pani dyrektor Szkoły Podstawowej nr 6 została ukarana za te, jak rozumiem, samowolne, wbrew prawu i poza plecami ratusza i Wydziału Edukacji działania?
B.J.: To pytanie pozostawiam bez odpowiedzi.

T.N.: Czy ugnie się pani pod presją kolejnych petycji, interpelacji i nacisków, by jeszcze raz przeanalizować zasadność utrzymania klas dla dzieci autystycznych w SP nr 6?
B.J.: Ponowne analizy wciąż prowadzą do tej samej konkluzji. Samorządu Nowego Sącza nie stać na utrzymanie klas dla dzieci autystycznych w ogólnodostępnej Szkole Podstawowej nr 6 i Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego. Porządkowanie kwestii formalno - prawnych, do czego zobowiązani jesteśmy prawem oraz sugestiami Kuratorium Oświaty w Krakowie wymaga, aby łagodnie „wygasić” oddziały, o których mówimy w „szóstce”. Podkreślam, że dajemy możliwość uczącym się już tam dzieciom, dokończenia w tej placówce realizacji obowiązku szkolnego. Dodam jeszcze, że przedstawione przez księgowych obu jednostek SP nr 6 i SOSW koszty utrzymania jednego dziecka, w sposób jednoznaczny mówią, iż wydatki w SP nr 6 są o wiele większe niż w SOSW. Koszt utrzymania jednego ucznia w „szóstce” wynosi miesięcznie 4.829 zł, a w SOSW - 2.410 zł.

T.N.: Czy pani prezydent sądzi, że te wyjaśnienia zakończą sprawę klas z dziećmi autystycznymi w SP nr 6?
B.J.: Chciałabym, aby tak było. To zależy w tej chwili w głównej mierze od Fundacji Pomocy Osobom z Autyzmem „Mada”, czy zechce zauważyć naszą dobrą wolę, czy zechce przyjąć nasze argumenty, czy zechce spojrzeć na te trudne, wręcz dramatyczne kwestie także z szerszej perspektywy.

T.N.: Radni z Komisji Rewizyjnej Rady Miasta są zaskoczeni generowaniem przez podobne placówki różnych kosztów i wnioskują, by zrobić remanent wydatków na cele administracyjne.
B.J.: Jeśli rada przyjmie ten wniosek to tylko przyśpieszy nasze działania w oświacie zmierzające do przeglądu wydatków i kosztów. To fakt, że 1/3 całego rocznego budżetu miasta przeznaczona jest na oświatę i w tym dziale musimy racjonalizować wydatki i szukać oszczędności.

T.N.: Dziękujemy za rozmowę.
B.J.: Dziękuję.

Arkadiusz Aleksander zwyciężył w naszym plebiscycie „Wybierz Najlepszego Piłkarza Sandecji Nowy Sącz Rundy Jesiennej”. Sportowiec zdobył największą ilość waszych głosów i spędzi romantyczny weekend z osobą towarzyszącą w Pałacu w Paszkówce.

Aleksander w rundzie jesiennej wyszedł na murawę 17 razy i zdobył dla biało – czarnych 9 bramek. W naszym plebiscycie otrzymał 38 % waszych głosów. Finalista naszego plebiscytu odwiedził naszą redakcję i udzielił nam krótkiego wywiadu.

Tydzień Nowosądecki: Na terenie Nowego Sącza organizowanych jest kilka plebiscytów. To kolejny, który pan wygrywa. Jakie to uczucie wiedząc, że jest pan ulubieńcem sądeckich kibiców? W przypadku naszego plebiscytu, nasi czytelnicy uznali pana za najlepszego piłkarza Sąndecji rundy jesiennej.

Arkadiusz Aleksander: Specyfiką Nowego Sącza jest to, że tych plebiscytów jest troszeczkę dużo i czasami można się pogubić, kto organizuje który. Powiem szczerze, że cieszę się, że kibice oddali swoje głosy na mnie. Na pewno wpływ na to ma fakt, że urodziłem się w Nowym Sączu i większość ludzi utożsamia się ze mną, bo jestem chłopakiem stąd. Z całego serca dziękuję wszystkim kibicom, którzy oddali na mnie głosy.

TN: A jak pan ocenia rundę jesienną?

AA: Fatalny początek sezonu. Później mieliśmy serię dziesięciu meczów bez porażki. Niestety w piłce jest tak, że jeżeli słabo się zacznie, to później bardzo ciężko jest nadgonić straty, mimo tego, iż dziesięć meczy mieliśmy bez porażki. Końcówka też dwa, trzy mecze słabsze i jesteśmy w środku tabeli. Podsumowując - nie była to runda w pełni satysfakcjonująca dla nas, bo inne cele sobie zakładaliśmy przed rozpoczęciem rozgrywek.

TN: Jakie cele zakładacie sobie obecnie przed rundą wiosenną?

AA: Na pewno będziemy walczyć, żeby tą pozycję w tabeli poprawić, bo nie jest ona dla nas adekwatna do umiejętności. Mam nadzieję, że potwierdzimy to wiosną.

TN: Zostawmy teraźniejszość, spójrzmy w przeszłość. Kim chciał pan zostać w dzieciństwie?

AA: Chyba każdy młody chłopak chce być piłkarzem albo jakimś sportowcem. Ja akurat chciałem zostać piłkarzem. U mnie w rodzinie praktycznie wszyscy kopali w piłkę i ja- koś tak moje losy się potoczyły, że udało mi się to marzenie zrealizować. Kroczek po kroczku jakoś piąłem się w górę i byłem na tym poziomie, że mogłem z tej piłki żyć.

TN: Pamięta pan swój pierwszy mecz?

AA: Nie, nie pamiętam.

TN: A ligowy?

AA: Ligowy, to tak. Pierwszy mecz w juniorach czy trampkarzach, to ciężko sobie przypomnieć.

TN: Jakie były pana najtrudniejsze chwile w karierze piłkarskiej?

AA: Miałem dwa bardzo ciężkie momenty. Pierwszy był w Śląsku Wrocław, gdzie doznałem w meczu ligowym kontuzji kolana i rokowania były takie, że w piłkę już  nie pogram. Dwa zabiegi za granicą i na szczęście udało mi się po dwóch latach wrócić do uprawiania sportu. Drugi moment miałem w Górniku Zabrze - kolejna poważna kontuzja kolana. Byłem tutaj już jednak bardziej doświadczonym człowiekiem i doszedłem do siebie bardzo szybko.

TN: Jakie są pana zainteresowania poza piłką nożną?

AA: Studiowałem ekonomię i to jest druga dziedzina, która mnie bardzo interesuje.

TN: Jakie są pana plany na przyszłość?

AA: Staram się nie planować, bo do tej pory zawsze jak coś zaplanuję to się nie udaje. Nie mam planów na odległą przyszłość. Na razie skupiam się na tym, żeby jak najlepiej wykonywać swoją pracę i najlepiej grać dla Sandecji.

TN: Życzę samych sukcesów. Dziękuję za rozmowę.

AA: Bardzo dziękuję.

Przypomnijmy, nasz plebiscyt trwał dwa miesiące. Każdy z Was mógł za pomocą SMS-ów oddawać głosy na swoich faworytów. Do naszej bazy wpłynęło kilkaset wiadomości. Dziękujemy wszystkim za uczestnictwo!!! Pełne wyniki znajdziecie w zakładce PLEBISCYT.